Rome leeft – van statige piazza’s tot iconische trappen
Verken Rome’s dynamische kant: van Piazza del Popolo en Santa Maria del Popolo tot de Spaanse Trappen, Via dei Condotti en de Trevifontein. Een persoonlijke gids vol cultuur, architectuur en momenten van rust in de drukte.
Rome opnieuw ontdekt: een stad die nooit stilstaat
Rome draait niet alleen om monumenten en geschiedenis, maar ook om de energie van de stad. Pleinen vol mensen, trappen waar vrienden en geliefden elkaar ontmoeten, winkelstraten waar mode en traditie samenkomen. Dit deel laat zien hoe Rome leeft – en waar je nog steeds schoonheid kunt vinden in de chaos.
Piazza del Popolo – symmetrie en symboliek
Piazza del Popolo – wat letterlijk vertaald ‘Plein van het Volk’ betekent – is een van de meest indrukwekkende en historisch belangrijke pleinen van Rome. Eeuwenlang was het de belangrijkste toegangsweg vanuit het noorden. Het plein was als het ware het ‘welkomstcentrum’ van Rome: het eerste wat reizigers en pelgrims zagen wanneer ze via de oude Via Flaminia aankwamen.
In het midden van het plein staat de Flaminische Obelisk, een 3.300 jaar oude Egyptische obelisk gewijd aan Seti I en Ramses II. Keizer Augustus liet hem rond 10 v.Chr. naar Rome brengen en plaatste hem in het Circus Maximus; Paus Sixtus V verplaatste hem in 1589 naar dit plein.
Het plein wordt geflankeerd door de beroemde “tweelingkerken”: Santa Maria in Montesanto en Santa Maria dei Miracoli. Ze vormen het begin van de drietand van straten – Via del Corso, Via del Babuino en Via di Ripetta – die naar het historische centrum leiden. Op het eerste gezicht lijken ze identiek, maar als je goed kijkt, zie je subtiele verschillen in hun koepels en zuilen.
En hoe zit het met de naam? ‘Piazza del Popolo’ verwijst waarschijnlijk niet naar het volk, maar naar de populieren (populus) die hier vroeger groeiden.
Santa Maria del Popolo – kunst achter gesloten deuren
Aan de rand van het Piazza del Popolo ligt Santa Maria del Popolo, een kerk die beroemd is om haar meesterwerken van Caravaggio en Bernini. Wij moesten vertrekken toen de mis begon, maar zelfs een korte blik binnen laat zien hoe rijk deze plek is aan geschiedenis en kunst.
De Spaanse Trappen – een theater van mensen
Vanaf Piazza del Popolo is het een korte wandeling naar Piazza di Spagna, waar je de indrukwekkende Scalinata di Trinità dei Monti vindt. Deze trappen zijn meer dan alleen een doorgang – het is een podium. Ze werden wereldberoemd dankzij de film Roman Holiday uit 1953, waarin Audrey Hepburn op de treden van een ijsje geniet – een iconische scène die tot de verbeelding spreekt.
De trap werd in de 18e eeuw gebouwd om de Franse kerk Trinità dei Monti boven aan de trap te verbinden met de Spaanse ambassade beneden. Het resultaat? Een elegante barokke trap die nog steeds een van de meest gefotografeerde plekken van Rome is.
Sinds 2019 is het echter verboden om op de trappen te zitten, eten of drinken – een maatregel om schade en zwerfvuil tegen te gaan. Wie het toch doet, riskeert een boete van maximaal €250. Bewonder de trappen dus, maak foto's, maar blijf rechtstaan.
Aan de voet van de trappen ligt de Fontana della Barcaccia, een charmante fontein in de vorm van een boot, versierd met zonnen en bijen – een eerbetoon aan de familie Barberini.
Via dei Condotti – mode en traditie
Onderaan de Spaanse Trappen begint Via dei Condotti, dé straat voor wie van mode houdt. Hier vind je de grote Italiaanse en internationale merken, maar ook een sfeer die typisch Romeins blijft: elegant, levendig en vol contrasten.
De Trevifontein – schoonheid in de drukte
Geen wandeling door dit deel van Rome zonder een stop bij de Trevifontein. Het is een van de meest iconische plekken van de stad, maar bereid je voor op drukte: lange rijen om een muntje in het water te gooien. Toch blijft het een magisch moment – en niet alleen door de traditie.
De fontein markeert het eindpunt van de Aqua Virgo, een aquaduct uit 19 v.Chr. dat Rome meer dan 400 jaar van water voorzag. De naam komt van “tre vie” – Italiaans voor drie wegen – omdat het op het kruispunt van drie straten staat. Het huidige ontwerp dateert uit de 18e eeuw en werd gestart door Nicola Salvi na een ontwerpwedstrijd georganiseerd door paus Clemens XII. Salvi stierf voordat het project klaar was, maar Giuseppe Pannini voltooide het in 1762.
In het midden prijkt Oceanus, de zeegod, op een schelpvormige wagen, voortgetrokken door twee zeepaarden: één rustig, één wild – een symbool voor de twee gezichten van de zee.
En dan is er nog de muntjestraditie: één muntje belooft dat je terugkeert naar Rome, twee dat je er je grote liefde vindt, drie dat je er trouwt. Wie kan zo’n belofte weerstaan?
